Od Mikey'ego CD Rhysa

- Jak się uda, to może za parę godzin mnie wypuszczą. Zawsze też mogę tu przyjechać, w dowolnej chwili. Nie muszą się nade mną pastwić. - powiedziałem i położyłem głowę na poduszce. Wiedziałem, co może się stać, gdy wyjdę. Może być nie miło oraz telefon od rodziców może się pojawić. Nim cokolwiek zrobiłem, do sali wparowali trzej mężczyźni i kobieta. Są to ludzie ojca, nie pojawiają się często, Do tego wszystkiego zwrócili się nawet do Rhysa. Kobieta poprosiła chłopaka o wyjście z nią "dokładniej to chciała przeprowadzić z nim rozmowę", zresztą jak to ma ojciec w zwyczaju. Musi wiedzieć wszystko, każdy szczegół, a nawet milimetr.

Long live the queen - Liv!

Kochana moja żono!

Dzisiaj (jak już pewnie wiesz) są Twoje urodziny, więc chcę z głębi siebie życzyć Ci wszystkieeego najlepszego!

Nigdy nie zapomnę naszego pierwszego spotkania, z którego właśnie wywiązało się nasze Discordowe małżeństwo. Naprawdę cieszę się, że weszłaś ze mną w ten magiczny związek, pełen smoków, tygrysów i Avaiona.

Jestem niesamowicie wdzięczna, że z tej naszej miłości powstało nasze dziecko, czyli Avaion. Jak na osobę z nieco ponad rocznym stażem na blogach nie mogłam sobie wymarzyć lepszej osoby, do administratorowania tego wszystkiego, nawet jeśli czasami coś idzie nie po naszej myśli. Udało nam się (głównie dzięki Tobie!) ściągnąć wiele superowych osób i wierzę, że Avaion będzie tętnił jeszcze większym życiem, niż jest teraz.

Ale oczywiście jak zwykle gadam nie na temat, więc przechodząc do tej bardziej oficjalnej części, chciałabym Tobie życzyć wszystkiego co najlepsze, spełnienia marzeń tych dużych i małych, zdrowia (bo to jest najważniejsze), kupy pieniędzy, zdania studiów, wygrywania kolejnych wystaw z Zeną no i miłości ze mną, bo drugiej takiej jak ja (na szczęście) nie znajdziesz <3 ~ Komentatorka

p.s. jakby ktoś też chciał takie oficjalne życzenia, dajcie znać na Discordzie.. xD

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Droga Livari, nasza najlepsza adminko! ♥ 

Mam nadzieję, że spędzasz swoje urodziny w miłym gronie "na żywo", bo my niestety (jeszcze!) możemy z Tobą świętować tylko wirtualnie. Zdrówka, szczęścia, dużo weny i czasu na przyjemności - standardowe życzonka od typowego pisarza XD
Obyś nam długo (współ)panowała na Avaionie, doskonaliła Nillgrad i miała przy tym masę radochy! Pamiętaj, że zawsze jesteśmy tutaj obok, żeby cię wesprzeć i w razie czego dać po łbie ♥
Znam Cię krótko co prawda, ale czuję, że to dopiero nasz początek.

Wszystkiego najlepszego raz jeszcze, kochana!

Amasanii

Od Lan Ho CD Noah

Między nami nic nie było.

Żadnych zwierzeń, wyznań żadnych;

Nic nas z sobą nie łączyło

Prócz wiosennych marzeń zdradnych.

Adam Asnyk, Między nami nic nie było, 1872 rok

- Jesteś z nim parą?

Czy jest z Hiddenem? Czy przyznał się do niej przy wszystkich? Oczywiście - nie. Słodkie dni, które spędzili, wydawały jej się teraz sennym marzeniem, które nigdy nie miało miejsca w rzeczywistości.
- W zasadzie nie – wzruszyła ramionami, uznając za właściwą tę odpowiedź.
- To dobrze – mruknął, oparł się na dłoniach i wyciągnął w jej stronę.

Dotyk jego warg był zaskakująco delikatny, jak na mężczyznę o takich gabarytach i sile. Właściwie to było to bardziej muśniecie, niż pocałunek. Z punktu widzenia kogoś postronnego wyglądało to na zwykłe dotknięcie warg, którym obdarowują się czasem nawet członkowie rodziny. Znaczył jednak bardzo wiele.

Od Miki CD Mikey [+16]

15 lat temu

Letnia bryza bujała na boki zielono-zbożowym polem. Korony drzew pachniały owocami i świeżością, pąki witały się ze światem, odrodziły się na nowo. Odcienie zieleni otaczała nas wokoło. Zwierzęta brykały, pełzały, a nawet spacerowały. Dostrzec można było ogonki tak puchate, że z chęcią by się je wymiętosiło. Nie atakowały, jedynie patrzyły, bez poczucia zagrożenia i strachu. Do tego podchodziło piękne słońce, które grzało ziemię. Zimno, które oczekuje za rogiem, ma niebawem nadejść. Błękitno-niebieskie niebo, na którym gościły chmury. Układały się w przeróżne kształty. Gdyby pojechać dalej, odnajdziemy jezioro, wodę tak czystą, że można w niej pływać i się zachwycać jej blaskiem. Cały teren, który się tu znajduję, jest otoczony murem, żywopłotem, roślinami oraz kamieniami. Jest to prywatny teren, na który wstęp mają jedynie mieszkańcy, a nie każdy, kto chce. Strażnicy, ochrona, a nawet służba nie zapuści się zbyt daleko od dworu. Są tu miejsca, do których nawet i oni nie mają dostępu. Niektórzy opowiadają, że to jest labirynt a inni, że słychać odgłosy zwierząt. Dlatego lepiej w nocy się tam nie zapuszczać. Lepiej za dnia i się nie zgubić. Jeśli się tak stanie, dobrze będzie, jeśli znajdą cię na czas. Jedynie wybrani mieszkańcy mogą i wiedzą jak się nie zgubić. Te widoki mogą cię zahipnotyzować, że zapomnisz, po co się tu tak naprawdę zjawiłeś.

Od Rhysa CD Taigi

Kolacja przebiegała w miłej atmosferze. Przyglądałem się dziewczynie, która chwaliła moją kuchnię. Nie ukrywam, że się starałem. Chciałem w końcu jej zaimponować. Sądząc po jej słowach i minie, mogłem tylko sobie pogratulować. Jedzenie jej smakowało, więc znacznie odetchnąłem. Prowadziliśmy swobodną rozmowę do czasu, aż nie zażartowała sobie z mojego rzekomego siwego włosa. Może nie byłem narcyzem, lecz nadal pozostawałem człowiekiem, który przykładał uwagę do swojego wyglądu. Oczywiście, że musiałem sprawdzić prawdziwość słów dziewczyny. Jeden siwy włos zwiastował kilka kolejnych. Naprawdę nie chciałem zbyt wcześnie siwieć, a jeszcze gorzej - wyłysieć. To byłaby najgorsza tragedia, jaka mogła mnie spotkać. A nie miałem jeszcze trzydziestki. Byłem młody, nie uważałem się za staruszka. Chciałem jeszcze przez długie lata nacieszyć się swoimi ciemnymi i gęstymi włosami. Być może stres związany z przynależnością do gangów zrobił swoje?